Ο τελικός του Γουέμπλεϊ άρχισε ιδανικά για την Τσέλσι με τον Ραμίρες να είναι συνεπής σε ακόμη ένα μεγάλο ραντεβού. Λίγες μέρες μετά το τέρμα στο "Καμπ Νου" κόντρα στη Μπαρτσελόνα, ο Βραζιλιάνος βρήκε το δρόμο προς τα δίχτυα και στον τελικό, βάζοντας στο 11ο λεπτό τους τυπικά γηπεδούχους μπροστά στο σκορ.
Το γκολ αυτό άλλαξε αναγκαστικά την εικόνα της αναμέτρησης. Η Λίβερπουλ έπρεπε να βγει μπροστά και να πιέσει και το έκανε, δημιουργώντας κινδύνους στην εστία του Τσεχ. Η σημαντικότερη ήταν αυτή λίγα λεπτά μετά το 1-0 όταν ο Μπέλαμι από θέση βολής και συγκεκριμένα από το ύψος του πέναλτι, έκανε το σουτ, αλλά η μπάλα χτύπησε στο σώμα του Τέρι.
Πραγματικό ποδόσφαιρο, όμως, με φάσεις, γκολ και συγκινήσεις είδαμε στο β' μέρος. Εκεί, ναι, έγινε τελικός. Η Τσέλσι άρχισε το δεύτερο ημίχρονο με γκολ όπως ακριβώς και στο πρώτο. Συγκεκριμένα, στο 52ο λεπτό ο Ντρογκμπά σκόραρε και άπαντες πίστεψαν ότι το ματς είχε το νικητή του.
Η χρυσή αλλαγή, όμως, για τη Λίβερπουλ, ο Αντι Κάρολ, μπήκε στο ματς και στο 64' πέτυχε το γκολ που έβαλε τους "κόκκινους" στη διεκδίκηση ενός καλύτερου αποτελέσματος. Το 2-1 έκανε αφεντικό του ματς την ομάδα του μεγάλου λιμανιού, η οποία έκλεισε στα καρέ της την Τσέλσι, έχασε ουκ ολίγες ευκαιρίες, ενώ λίγο έλειψε να κάνει και το 2-2 πάλι με τον Κάρολ, στο 82', αλλά η μπάλα -όπως φάνηκε στο ριπλέι- δεν πέρασε για χιλιοστά ολόκληρη τη γραμμή.
Η Λίβερπουλ έπαιζε πλέον με τρεις επιθετικούς την ώρα που οι Λονδρέζοι δεν μπορούσαν όχι μόνο να περάσουν τη σέντρα, αλλά να διώξουν τη μπάλα από την περιοχή τους. Τα τελευταία λεπτά ήταν δραματικά, ωστόσο η ομάδα του Ρομπέρτο Ντι Ματέο κράτησε με νύχια και δόντια (και με τον Τσεχ) το 2-1 και πανηγύρισε το 6ο της κύπελλο τα τελευταία 15 χρόνια και 7ο συνολικά.
Νίκος Μανωλιός
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου